سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

روز بیست و سوم سنه دویست و سه به قولى شهادت حضرت امام رضا علیه السلام واقع شده‏

و زیارت آن حضرت از نزدیک و دور سنت است.

امام رضا (علیه السلام):
مَن زارَنی عَلی بُعدِ دارِی، أتَیتُهُ یَومَ القیامَةِ فی ثَلاثِ مَواطِنَ حَتّی

 

هر کس با وجود دوری سرایم به دیدار من آید، 

روز قیامت در سه جا به نزدش می‌روم تا او را از ترس و وحشت‌های آن‌ رها سازم:

 
أُخَلِّصُهُ مِن أهْوالِها:


1.إذا تَطایَرَتِ الکُتُبُ یَمیناً وشِمالاً،

 هنگامی که نامه‌های اعمال به راست و چپ پراکنده می‌گردد,

2. وعِندَ الصِّراطِ،

بر پل صراط،

3. وعِندَ المیزانِ.

 و هنگام سنجش اعمال.الخصال،‌ ج 1، ‌ص 168

 قال السید بن طاوس فی الإقبال:

  

23ذی القعده

 و رأیت فی بعض تصانیف أصحابنا العجم رضوان الله علیهم

 

 من قرب أو بعد ببعض زیاراته المعروفة أو بما یکون کالزیارة من الروایة بذلک مفاتیح‏الجنان ص : 248

23 ذی القعده روز زیارت مخصوص حضرت علی بن موسی الرضا علیه اسلام :


 اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی الامامِ

 التّقی النّقی و حُجَّّتکَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثری

 الصّدّیق الشَّهید

 صَلَوةَ کثیرَةً تامَةً زاکیَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه

کافْضَلِ ما صَلّیَتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اوْلیائِکَ .

أنه یستحب أن یزار مولانا الرضا علیه السلام یوم ثالث و عشرین من ذی القعدة




تاریخ : چهارشنبه 91/7/19 | 6:58 عصر | نویسنده : سلوک.عرفان | نظرات ()

ذی القعده، آغاز سلوک

در جایی دانسته ایم که سالک حقیقت سلوک خود در عالم معنا را، از شریعه ی رجب که " ماه ولایت" است، آغاز می کند؛ سپس در شعبان که ماه پیامبر خداست، قدم می گذارد و با گذراندن شرایط خاص این ماه، به مهمانی خدا در ماه رمضان دعوت می شود امام باید بدانیم تا رسیدن به سالک شدن، مسیری بس طولانی در پیش است، که هر کسی نمی تواند آن را طی کند؛ و آن که نسبت به آغاز راه، معرفت پیدا نکرده و قدمی برنداشته و هنوز اسیر ظواهر است؛ نمی تواند در ماه رجب، سالک شود و حجب نورانی را از صفحه ی دل و جانش رفع کند، تا یک پارچه در نور فانی گردد.

آغاز این حرکت سلوکی – که حرکت روح و جان است، نه حرکت جسم – ماه ذی القعده است که در آن باید برای بندگی قدم برداشت، تا در سایه ی این بندگی، سالک شد ما در ذیقعده باید حرکت در مسیر بندگی را آغاز کنیم، تا با ورود به ماه بعد که ذیحجه است، بتوانیم تعلقاتی را که در قلبمان راسخ شده اند، ذبح نماییم و در آن منای عشق خدا و ولایت، قربانی شویم. یعنی با رمی جمرات و دور کردن ظواهر از کعبه ی خود، آماده شویم تا در مسلخ ولایت قدم گذاریم و از طریق ولایت، به قرب خداوند باریابیم؛ و آماده شویم تا آرام آرام در ماه رجب، طعم سلوک را بچشیم و قوای خفته ی جانمان، از قوه گی به درآمده؛ شروع به حرکت کند و به فعلیت رسد.

ما با حرکت در ماه ذیقعده، سالک نمی شویم؛ بلکه برای آغاز سلوک؛ قدم بر می داریم و می رویم تا دلمان را حرکت دهیم؛ درست مثل اینکه هواپیما پیش از پرواز، چند دقیقه ای در باند فرودگاه حرکت می کند، تا بتواند از جاذبه ی زمین جدا شود و به آسمان صعود نماید. ما هم از ماه ذیقعده تا ماه رجب، در باند حرکت می کنیم؛ تا برای پرواز آماده شویم؛ و تا این حرکت اولیه را نداشته باشیم، توان دفع و رفع تعلقات و کنده شدن از جاذبه زمین را نخواهیم داشت. اما همین که این حرکت را کردیم؛ با ورود به ماه رجب و شعبان؛ از زمین برخاسته، از جاذبه آن، دور می شویم. به این ترتیب با قرار گرفتن در جاذبه ی آسمان وجود، در ماه مبارک وارد صحنه نور خواهیم شد و در بقیه عمر، پیوسته در مراتب وجودی حرکت خواهیم کرد.

در حقیقت کار انسان پرواز است نه راه رفتن؛ چون غایتی که او در نظر دارد؛ رفتنی نیست و بال و پر پرواز می طلبد؛ چه " و فی السماء رزقکم و ما توعدون" در واقع روزی های ما، در آسمان وجود ماست و رسیدن به این آسمان که عالم ملکوت؛ جبروت و لاهوت وجود ماست پرواز می خواهد و البته این، تنها با جذبه ولایت میسر است.

حرکت اولیه در باند و کنده شدن از جاذبه زمین، کار آسانی نیست و ریاضت و مجاهده ای سخت و بی وقفه در میادین امتحان را می طلبد. در این میدان باید استارت بزنیم و مرتب حرکت کنیم؛ که اگر آنی بمانیم و خاموش کنیم، نمی توانیم به آسمان وجودمان پرواز نماییم برای همین هم در ذی القعده توصیه به چله گیری و مراقبت دائمی شده است یعنی اگر یک لحظه غفلت کنیم؛ همه چیز را خراب خواهیم کرد و آن وقت باید از نو شروع کنیم، از نو شروع کردن هم کار آسانی نیست.

پس ماه ذی القعده، زمان استارت زدن و حرکت در باند، برای عبور از جاذبه ی زمین است. این است که باید ببینیم کدام جاذبه ها، ما را اسیر خود کرده؛ تا با چله گیری در آن زمینه، تعلق به آن ها را از خود دور کنیم.

 




تاریخ : سه شنبه 91/7/4 | 12:53 عصر | نویسنده : سلوک.عرفان | نظرات ()

عزیزان حتما به ضمانت های هادی مخلوقات و منجی عالم انسانیت توجه ف

نماز ماه ذی القعده

فصل پنجم در اعمال ماه ذى القعده‏است.

 بدان که این ماه اول ماه‏هاى حرام است که حق تعالى در قرآن مجید ذکر فرموده

و سید بن طاوس روایتى نقل کرده که ذى القعده محل اجابت دعا است در وقت شدت

و در روز یکشنبه این ماه نمازى با فضیلت بسیار از رسول خدا صلى الله علیه و آله روایت کرده

 که مجملش آن است که هر که آن را بجا آورد

1. توبه‏اش مقبول

2. و گناهش آمرزیده شود

3.و خصماى او در روز قیامت از او راضى شوند

 4.و با ایمان بمیرد و دینش گرفته نشود

5. و قبرش گشاده و نورانى گردد

6.و والدینش از او راضى گردند

7. و مغفرت شامل حال والدین او و ذریه او گردد

8. و توسعه رزق پیدا کند

9. و ملک الموت با او در وقت مردن مدارا کند

10. و به آسانى جان او بیرون شود.

نماز ماه ذی القعده

و کیفیت آن چنان است که در روز یکشنبه غسل کند و وضو بگیرد

 و چهار رکعت نماز گزارد (البته دوتا دو رکعت)

در هر رکعت حمد یک مرتبه و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ سه مرتبه و معوذتین یک مرتبه

پس استغفار کند هفتاد مرتبه

 و ختم کند استغفار را به لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ پس بگوید

 یَا عَزِیزُ یَا غَفَّارُ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلا أَنْتَ.

 فقیر گوید ظاهر آن است که این استغفار مذکور و دعاى بعد را بعد از نماز باید بجا آورد.

(مفاتیح الجنان، اعمال ماه ذی القعده)

عزیزان حتما به ضمانت های هادی مخلوقات و منجی عالم انسانیت توجه فرمایند،

و با حسن ظن کامل و امید و رجای به کرم پروردگار، فردا و چند بار دیگر این نماز را بجا آورند.

 و بدان که (روایت شده که: هر که در یکى از ماه‏هاى حرام

سه روز متوالى که پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بدارد ثواب نهصد سال عبادت براى او نوشته شود).

 و شیخ اجل على بن ابراهیم قمى فرموده که در ماه‏هاى حرام گناهان مضاعف مى‏شود و همچنین حسنات.




تاریخ : شنبه 91/7/1 | 6:56 عصر | نویسنده : سلوک.عرفان | نظرات ()
       

  • بک لینک | خرید بک لینک